عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

1271

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

3 - من همّ أن يكافى ء على معروف فقد كافى 8727 . 4 - من لم يجاز الإساءة بالإحسان فليس من الكرام 8958 . 5 - من كمال الإيمان مكافاة المسيء بالإحسان 9413 . 6 - أشدّ النّاس عقوبة رجل كافئ الإحسان بالإساءة 3217 . 7 - إذا قصرت يدك عن المكافاة فأطل لسانك بالشّكر 4064 . 8 - ردّ الحجر من حيث جاءك ، فإنهّ لا يردّ الشّرّ إلّا بالشّرّ 5394 . الكفاية 1 - من حسنت كفايته أحبهّ سلطانه 8474 . 3 - هر كه همت گمارد كه احسانى را تلافى كند على التحقيق تلافى نموده است ( گر چه عملى هم نشود ) . 4 - هر كه بدى را به نيكى جزا ندهد از مردم گرامى نيست . 5 - از كمال ايمان است جزا دادن گنهكار به احسان . 6 - سخت ترين مردم بحسب عقاب و كيفر مردى است كه احسان را به بدى تلافى كند . 7 - هرگاه دستت از مكافات و تلافى كوتاه گردد زبانت را بشكر دراز كن ، ( امكان دارد مراد اين باشد كه شكر خدا كن كه خداوند دست قدرت تلافى به تو نداده ، زيرا كمتر كسى است كه توانائى مكافات داشته باشد در عين حال گذشت كند ، و ممكن است مراد تلافى در كار خوب باشد يعنى اگر دستت نمى رسد كه احسان را به احسان تلافى نمائى با زبان تشكر كن ) . 8 - از هر كجا كه سنگ بجانب تو آيد برگردان ( يعنى تلافى نما ) زيرا كه بدى تلافى نمى شود مگر به بدى ( البته اين مخصوص جائى است كه عفو و گذشت ضرر زند ) . كافى بودن 1 - هر كه كفايت و كارگزارى او نيكو باشد حاكم زمان او او را دوست دارد .